Razend op Elsrock

10-6-2017

Deze keer was ik de bob dus rond 17.30 uur reed ik richting Tijn om hem (wie anders,duh) op te pikken om vervolgens naar Jos te rijden. "Jos , ben je klaar?", riep ik. "Ik sta mijn tanden te poetsen", werd er geroepen door Jos die zijn mond duidelijk vol had met `iets`en ondertussen ongetwijfeld de spiegel en muur bespugend door zijn roepactie. Even later kwam hij fris getand naar beneden en we tetrissen mijn legoblokje met gitaren en gaan op weg richting Rijssen. Elsrock , here we come !!

De reis ging vlot, weinig verkeer en aangezien ik mijn usb stick vergeten was met metal deuntjes volgden we de radio via Omroep Brabant, Radio Gelderland, RTV Voorst naar Radio 350 uit Rijssen.

Op het einde van de afslag Rijssen gaf de tom-tom aan dat we rechtsaf moesten maar daar trapten we mooi niet in want we hadden de vorige keer ook al het idee dat we gefopt werden door de tom-tom die ons rechtsaf dirigeerde op exact datzelfde punt en we hadden nu alle drie zoiets van, nee nee, niet weer, maatje! Daar trappen we mooi niet nog een keer in dus we gingen linksaf, richting Rijssen zoals het wegwijzer bord ook aangaf. Dat bord staat er toch niet voor niks ...wasda nou. Tom-tom bleef ons maar manen om rechtsaf te slaan en ik zou zweren dat de stem steeds dwingender werd. "Over 200 meter rechtsaf slaan...rechtsaf slaan....RECHTSAF SLAAN. Helaas negeerden we de nog net niet zuchtende tom-tom en reden stug door maar na enkele kilometers langs een spoor te hebben gereden waar we niet overheen konden begon onze vastberadenheid dat we the system wel gingen beaten toch ietwat barsten te vertonen en kwamen we toch tot de conclusie dat tom-tom misschien wel gelijk had. Tom-tom bleef ons ondertussen manen om rechtsaf te slaan maar aangezien er geen enkele weg rechtsaf ging en er alleen maar een spoor lag verdenk ik tom-tom van morbide humor en vergeldingsdrang.

Ondertussen waren wij redelijk het spoor bijster maar uiteindelijk konden we toch onder het spoor door en naar Sportclub Rijssen waar Elsrock plaatsvond. Bij de smalle weg ernaar toe werden we staande gehouden door een groepje vriendelijk ogende vrouwen met flyers . Dit leek ons niet het ontvangscomite van Elsrock want volgens mij zagen Marc en Gezinus er de laatste keer toch echt anders uit. Mijn oog viel op een poster met ongeveer de volgende tekst :

Heb je Jezus in je leven

Dan heb je een leven

Heb je geen Jezus in je leven

Dan heb je geen leven

Ik keek naar Jos, mijn broer, en zei ..."jij hebt Je Zus in je leven", dus wij zaten safe en mochten doorrijden. Ik vreesde wel voor de zieltjes van de andere bands. Hoe die dat opgelost hebben weet ik niet maar hel ende verdoemenis zal op hun neerstrijken waarschijnlijk. Want niet iedereen heeft een zus en ook al heb je die een, moet die dan echt ieder optreden mee ? Heeft toch voordelen om als broer en zus in een band te zitten en ik wist dat dat nog ooit van pas ging komen.

Bij de ingang werden we meteen geholpen door de vele vrijwilligers en de auto was zo leeg geladen. Tim was samen met Arvid gekomen en liep ons al tegemoet. Hij wees naar zijn auto achter op een grasveld en zei tegen mij : " Zet je auto maar zo dicht mogelijk naast de mijne." Zo gezegd, zo gedaan natuurlijk en even later stond mijn auto netjes aan zijn bestuurderskant spiegel aan spiegel geparkeerd. Want wat dat betreft luister ik best goed.

We werden meteen begeleid naar onze kleedkamer met een goed gevulde koelkast. Alles is meteen duidelijk hier en goed onder controle en de sfeer is gemoedelijk. Via de kleedkamers is het ook heel gemakkelijk om op het podium te komen dus ideale locatie dit.

Bloodphemy was aan het spelen en ik ging even kijken en hé, een ouwe bekende achter de knoppen van het geluid. Jurriaan, ouwe sloeber van de Hilversum kliek waar we vroeger regelmatig mee optrokken ten tijde van de Acrostichon en Korsakov dagen waar hij toen in drumde. Altijd leuk om weer eens oude bekenden te zien. Weinig veranderd aangezien hij nog steeds met vier flessen bier tegelijk rondloopt.

Na Bloodphemy kwam Diggeth, lekker bandje zeg , erg goed en we stonden al snel allemaal mee te knikken. Wij waren niet de enige want het publiek stond ook te genieten.

 Om 21.20 was het onze beurt om op te bouwen en dat was zo gebeurd door de vele helpende handen en we stonden een beetje te wachten op de line check maar Marc zei dat we konden beginnen.

Oké, dan beginnen we maar en meestal is het zonder line check een beetje zoeken tijdens het eerste nummer maar hier niet ! Meteen een super podium geluid dus dat klopte meteen wat voor ons als band erg fijn is. Ja, je moet altijd gewoon doorspelen en je ding goed doen maar als dat gedeelte gewoon klopt hoef je je als band daar niet zo op te concentreren dus dat speelt een stuk relaxter. En verder goeie materialen zoals versterkers, gitaren en naar Arvid`s zeggen bijna onbreekbare snaren.......TOOOIIINNGGGGG.....uhhh.... Zijn bijna onbreekbare snaren bleken dus toch niet opgewassen tegen zijn beheerstte maar brute downstroke geweld en de snaar sprong met een gil van zijn gitaar af. Dat leverde dus lichtelijk leedvermaak op van onze kant maar geen nood, gitaar nummer twee erbij en doorraggen weer. Tot ons grote plezier zagen we mensen meezingen met onze nummers en `dansen` en hoofden op en neer bewegen .

De tijd vloog voorbij en ik geef aan dat we bij het laatste nummer zijn beland. "Girl in the Mirror', wordt er geroepen vanuit het publiek en ja, die stond op de setlist dus we zetten ons vaste slotnummer in. We hebben lekker en relaxt gespeeld mede door de goede organisatie en de relaxte sfeer die er hing bij de bezoekers. Tevreden sluiten we onze set af. Dit was echt leuk.

Na ons is het de beurt aan Disquiet . Retestrakke band die goed bezig zijn en nog eens aardige lui ook. Wat wil je nog meer ? Daar draait het toch om ? Lekker muziek maken en er plezier in hebben.

 

 We blijven tot het einde hangen maar aan alles komt een eind dus Tim gaat zijn auto halen om in te laden om even later zuchtend de kleedkamer weer in te komen. "Corinne, mag ik je autosleutels?" Oja, die kan zijn auto natuurlijk niet in. Ik was het alweer vergeten maar met binnenpretjes geef ik mijn sleutels en hij loopt al hoofdschuddend de kleedkamer weer uit om vervolgens beide auto`s te halen. Missie geslaagd !! Auto`s vol ge-tetrist en naar het zonnige zuiden maar weer. 

  Tim reed wat mij betreft te langzaam dus ik probeerde in te halen met mijn legoblokje maar uiteraard liet hij toen zien dat hij wel wist waar het gaspedaal zat in zijn naar eigen zeggen `echte`auto.

Nou ja, dan blijf ik er maar achteraan tutteren maar ondertussen waren we toch alweer afgeleid door Radio 350, RTV Voorst, Omroep Gelderland en Omroep Brabant waar tot onze grote vreugde de `beste`jaren 60-70-80 muziek voorbij kwam . En dat is best grappig om twee volwassen mannen met het nodige bier achter hun kiezen mee te horen lallen met hits van Tom Jones – Sjies uh leedie...woowoowoo, Bee Gees – Trègudieee, Dire Straits – Wok of lijf. We waren dan ook voor ons gevoel snel weer in Tilburg. Met de tonen van Tina Turner – Simpliee de best, uit de speakers schallend gooide ik eerst Jos, die weer een gezukzalige glimlach op zijn gezicht had ( kenners weten dan genoeg ), thuis af om daarna Tijn nog op een schappelijk tijdstip thuis af te zetten.

Geslaagde avond en welterusten !!

 

Bij gebrek aan goede foto`s plaats ik deze, kom maar ,ik maak wel foto`s , goed bedoelde doch tja foto. Hebben jullie een mooiere van ons gemaakt gisteren ? Die mag dan hier :-)