Razend in Oostende

 

29-10-2016

 

 

Twee jaar geleden mocht Razend in OHK, Oostende spelen maar de organisatie had toen de pech dat er van alles misliep zodat het festival in duigen viel. We besloten toen toch te gaan en hebben gespeeld voor behoorlijk weinig mensen. De organisatie baalde daar stevig van en om het goed te maken mocht Razend nu terugkomen naar Oostende. Geen probleem, doen we graag. Ik vind OHK sowieso een leuk gebouw, overal kamertjes en hoekjes en op verschillende plaatsen banken waar je neer kunt ploffen. En daar vind ik helemaal niks mis mee.

 

 

 

Aangezien Tim zijn drumstel ter beschikking had gesteld voor heel het festival vertrekken we ( Tim en ik ) al vroeg in de middag. Eerst drumstel gehaald uit het oefenhok en de auto in. Daar is het door het zonnetje al lekker warm dus Tim wil al meteen een slok drinken van zijn meegebrachte fles waterbubbelloerie en draaide de dop eraf wat meteen een mooie fontein veroorzaakte die met een fraaie boog op zijn broek belandde. Het was een mooi gezicht. Voor mij dan. Hijzelf vond het een stuk minder hilarisch dan dat ik het vond.

 

 

We arriveerden mooi op tijd en zagen dat de mannen van Suicide Attack ook al aanwezig waren. Altijd gezellig met die mede Brabanders. En dat was nu niet anders.
Maar ik moet zeggen dat het met alle bands vandaag echt tof was. Iedereen ouwehoerde met elkaar zoals het ook hoort. Beetje lachen, beetje elkaar voor de gek houden. Ik hou daar wel van.

 

 

De mannen van het Duitse Sacrifice Theory hadden een paar flessen drank bij. Eentje was Sambuca en de andere een soort schnapps. “Oh, lekker”, zei ik en zette de fles met de schnapps aan mijn lippen terwijl de bassist me verbijsterd aankeek. “Uhm, dat was niet de bedoeling “, zei hij. Ik : “hoezo ?”, zei ik.En toen….aaaaahhh…..mijn mond staat in brand. Mijn tong eerst en toen verspreidde het langzaam naar mijn lippen. Fucking hell, net of er een hoop Spaanse pepers inzaten. Wat waarschijnlijk ook het geval was. Ik probeerde er nog cool over te doen, of het allemaal wel mee viel en volgens mij lukte dat wel een klein beetje…
Het duurde wel een tijdje voordat mijn lippen weer enigszins normaal aanvoelden. Maar , wacht eens even…...”Hé , Tijn! Zin in een schnapps?” “Oeh, lekker “, zei Tijn. Eerst even ruiken, ruikt sterk maar oké . Tijn nam een flinke slok en de zanger van Sacrifice Theory zei : “Waaaaiiit for it.” En ja hoor, even later bulderden we van het lachen om Tijn`s grimassen om het brandende gevoel weg te krijgen. “Jos !!!! Slokje schnapps ?” Ook Jos nam een slok en probeerde zijn gezicht in de plooi te houden wat wonder boven wonder nog bijna lukte ook. “I guess this is funny” was alles wat hij kon zeggen. Ja Jos, voor ons wel. “Timmmmmm….lekker schnappske !” Tim nam ook een teug en begon te hoesten en te proesten en werd zelfs behoorlijk misselijk van dat ene slokje. Hulde aan de mannen van Sacrifice Theory, grap geslaagd !!!

 

 

We begonnen stilletjes aan de voorbereiding voor onze show. Tim en Jos begonnen warm te spelen en Arvid ging zijn spullen pakken te beginnen met zijn oordoppen maar hij keek wat zorgelijk. Hij zocht in zijn zakken, zijn tas werd binnenste buiten gekeerd maar nergens vond hij zijn oordop. De zoektocht werd uitgebreid en al gauw zat ook Tijn op handen en knieen onder de merchtafel te zoeken naar de oordop. Totdat we plots een keel hoorden schrapen en een nerveus klinkend lachje kwam onze kant op. “Wat is er , Arvid?” “Uhhh, ik heb hem gevonden.” , zei hij. “Oh tof, waar?” “ Hij zat nog in mijn oor…….”

 

 

Ietwat later dan op het schema stond gingen we het podium op en het ging meteen lekker. De set zit er goed in en het publiek deed echt goed mee. Bij elke band trouwens . Wat het als band extra leuk maakt om te spelen. Dat geeft een extra energie die echt een kick geeft . Na bijna een half uur krijgt Jos een seintje dat we nog 1 nummer mogen spelen. Huh ? Oké dan. Ik kondig het laatste nummer aan maar krijg plots een seintje dat de tijd erop zit. Huh ? Wat ? Oh, we zijn klaar. Tim : “Eej, Crin, je vergeet 3 nummers .” Niet wetende wat er gaande is kijken de andere 3 bandleden me verbaast aan. Plots gaat het zaallicht aan en blijkt dat wij niet de enige zijn die verbaast kijken. Ook het publiek staat ons verbaast aan te kijken. Nog nooit zoveel verbaasde blikken gezien in één ruimte. Na enkele momenten van verbaastdoenderij ( ik vind dat dat een woord is vanaf nu ) verlaten we het podium om dan maar een drankje te gaan nuttigen en verder te gaan met waar we gebleven waren voor de show….ouwehoeren !!

 

 

Achteraf bleek het een misverstand te zijn tussen de organisatie en de stagemanager . Er was gezegd dat we 10 minuten   extra kregen en hij had begrepen 10 minuten minder. Zoiets in ieder geval. Doet er verder ook niet veel toe eigenlijk.
Ik zei tegen Arvid : “Mogen we terugkomen om het goed te maken voor vorige keer, gaat het weer mis.” en we schieten allebei behoorlijk in de lach. De organisator baalde er flink van maar kan gebeuren toch. Dan mag hij het gewoon nog eens goedmaken. Hahahaha.

 

Het was echt een hele gezellige dag met leuke bands en fijn publiek. En bands die zeker de moeite waard zijn om te checken. Citizensane, Sacrifice Theory, TWOS, Suicide Attack en Ultra Violence.