Razend in Altstadt – Eindhoven   

30 September 2016

Vandaag spelen met Satan en Evile. Hoe gaaf is dat !!! Satan is een band die Jos en ik al heel lang waarderen.Nog uit de tijd dat we als pubers gezamenlijk de kroegen en festivals afstruinden. Puur jeugdsentiment dus. Evile is een band waar Outburst in het verleden nog mee getourd heeft.Dus een leuk weerzien voor drie van onze leden. Outburst is natuurlijk de band waaruit Razend ontsproten is voor degenen die dat nog niet wisten.

Sinds kort ben ik de trotse eigenaresse van een Suzuki Wagon. Een praktisch vehikel waar veel in kan en door mij liefkozend Legoblokje genoemd.Dus ik had deze keer aangeboden te rijden omdat heel de backline mee moest en ik graag wilde weten hoeveel er eigenlijk in kon.Ik reed rond twee uur naar Jos. "Hoi Jos ." zei ik waarop hij antwoordde : “ Heb je de cd`s bij ?” Deze keer wel want ik had gecheckt,gedubbelchecht en gedriedubbelcheckt.Jos komt later met de trein samen met zijn vriendin en ik vertrek richting Tijn. “Hoi Tijn.”


Ook hier krijg ik als antwoord: “Heb je de cd`s bij ?” Check, checkcheck, checkcheckcheck. Ik open trots de achterklep van Legoblokje en Tijn tetrist er op los en alles past er precies in. Versterkers, gitaren, bassen, CD`S, merchandise. Ik stap tevreden in Legoblokje tot de vriendin van Tijn opmerkt dat de banden wel een beetje plat zijn. Het gewicht blijkt toch wat te vergen van Blokje dus iets langzamer rijdend dan normaal en ietwat vreemd overhellend in de bochten tuffen we naar Eindhoven.

We volgen de routeplanner en belanden voor de Altstadt. Blijkt de verkeerde plek te zijn want we moeten achter de kroeg lossen. In Eindhoven is dat niet zo gemakkelijk als het lijkt vanwege eenrichtingswegen en voor een niet Eindhoven kenner een volledig onlogische binnenstad. We komen dus in een verkeerde steeg terecht achter wat winkels waar een winkelbediende ons volkomen ongeïnteresseerd aankijkt terwijl ze afval in een container gooit. Andere kant op dus. Na een hele omweg met wegomleggingen, eenrichtingswegen en een hoop verkeer bereiken we na een half uur eindelijk de achterkant van de Altstadt om er vervolgens achter te komen dat het punt waar we de eerste keer stonden letterlijk om de hoek is. Afstand pak em beet, 30 meter….!!!! Dus we keken niet begrijpend naar degene ( Ik noem geen namen uit respect voor de drummer) die ons de andere route had aanbevolen en die zei : “ Ja, dat mocht niet , als een BOA je had gezien had je een flinke boete gehad.” Nou, dat had ik wel durven riskeren hoor, boefje als ik ben. 

De soundcheck verloopt relaxt , Jos komt later dus dan maar zonder Jos. Fijne sfeer hangt er in de Altstadt . Sowieso een leuke zaal. Mag best vaker metal komen.

Half acht arriveren onze merch meisjes Hein en Michel. Dat deze merch meisjes normaal gesproken  op het podium staan met Legion of the Damned / Splinterbomb en Cirrha Niva / The Covering weerhoudt ze er niet er van om achter in de kroeg achter een tafel te staan om al vrolijk ginnegappend onze waar te slijten . Dat gaat perfect tot ze de koelkast met bier ontdekken en die is ook leeg voordat Satan het podium opgaat.

20.00 uur – Showtime

Het gaat gesmeerd, we spelen lekker en het publiek reageert goed. De stemming zit er meteen goed in. Ik zie links van me een fotograaf staan en bedenk dat ik wel een stoere pose kan doen maar wat ik precies wil doen is mij ook niet helemaal duidelijk. Ik zie zijn camera omhoog gaan en kijk hem aan en steek mijn middelvinger op maar bedenk me onmiddellijk. “Neee, da`s te stom” flitst door me heen en ik wil mijn vingers veranderen in een horns up maar dat mislukt nogal waardoor ik plots met mijn vingers sta te klungelen. Ik zie de fotograaf me verbaasd aankijken met een blik van wat doe je in godsnaam !! En door mijn hoofd schoot meteen, “ik weet het ook echt niet !!!” Uiteraard werd dat de rest van de avond de begroeting naar de fotograaf toe steeds als ik hem tegenkwam. “Heej !”en dan rare bewegingen met de vingers 
Het was echt een fijne show, alles ging goed. Nou ja, bijna dan. Het laatste nummer is altijd ons klapstuk en dat werd het nu plots wel heel letterlijk. Ik kondigde aan dat we waren aangekomen bij het laatste nummer maar Jos vertelde me dat het nu al het einde was. Mijn eerste gedachte was dat we over onze tijd zaten en dat we daardoor Girl in the Mirror niet meer konden spelen maar Tim had ons klapstuk wel heel letterlijk ingezet door dwars door zijn bassdrum vel heen te beuken met als gevolg een scheur van zeker 25 centimeter dus volkomen onbruikbaar . KLAP … STUK !!  Over power drummers gesproken !!! Dus aan ons optreden kwam abrupt een einde.

Tim kreeg wel een groot applaus en het publiek begon spontaan te zingen : “Zonne goeie hebben wij nog nooit gehaaaad.” We konden dus ook niet anders dan lachen met de situatie. 

De sfeer in de kroeg was dus opperbest. Dat zag je ook duidelijk aan Jos. Als Jos bier op heeft staat hij met een grote glimlach zachtjes naar voor en naar achter te zwaaien met een dromerige, gelukzalige blik in zijn ogen en dat was halverwege de avond al het geval. Zelfs Arvid liet zich verleiden tot een dansje . Hij was goed gepet. Gepet zul je zeggen ? Tja, Arvid draagt nu eenmaal geen muts.

Kortom , een geslaagde avond voor alle bands en alle bezoekers. Goed gedaan Loudnoise !! 

Over Evile en Satan kan ik kort zijn, gewoon klasse bands !!!