Razend op Docfest , Nirwana – Dronten

24 September 2016

Voorzichtig til ik mijn hoofd op gevolgd door de rest van mijn lichaam. De schade van het drankgebruik de vorige dag lijkt mee te vallen. Beetje duf en schrapende keel maar niks wat een goed ontbijt niet kan oplossen. Maar hop, eruit, vandaag naar Dronten. Spelen met Razend op Docfest om onze cd White Goat II te promoten.

Rond de middag maar eens naar Jos geappt die deze keer de chauffeur is en dus noodgedwongen geen bier kan drinken vandaag wat bij hem vaak een diepe zucht oplevert en een ietwat teleurgestelde uitdrukking op zijn gezicht. “Eej, Jos, hoe laat vertrekken we ?“ Een uur of drie rijd ik aan is het antwoord. Ik open mijn laptop en zie dat Arvid gemaild heeft. “Hoe laat moeten we er eigenlijk zijn ?” Ik begin te grinniken want ik voel het huis van onze drummer Tim bijna bezwijken onder een diepe, diepe zucht. Ons jongste lid heeft de zaken graag ruim op tijd in orde en heeft soms ietwat moeite met onze relaxte manier van doen. Alles komt goed, jonguh !!


Maar deze keer was ik goed bezig geweest. Vrijdag de shirts en cd`s al meegegeven met Tim dus ik had mijn deel gedaan. Dat ik toen ik alles meegaf al wat bier op had leek me op dat moment geen probleem.

Klokslag tien over drie en een beetje stonden Jos en Tijn voor de deur. Tim is ondertussen al gearriveerd in Dronten en Arvid is ook onderweg. De reis verloopt voorspoedig tot ik een sms van Tim krijg. “Waar zijn de Razend cd`s ? “ Ik antwoord dat ik ze meegegeven had en dat ze in de box moeten zitten. “Nee hoor, er zitten een hoop cd`s in waaronder Slayer en Outburst maar geen Razend.” Gegrinnik in de auto . You only had one job…. “Misschien ligt er nog een White Goat II cd in de auto “, zegt Jos maar na enig gezoek moeten we concluderen dat dat niet het geval is. We verzinnen ter plekke een actie. Iedereen die vandaag de cd wil moet zijn adres opschrijven en krijgt de cd thuis gestuurd voor een tientje inclusief verzendkosten. Zo, opgelost.

Na bijna twee uur rijden arriveren we bij Nirwana. Het loopt al een uur uit dus dat wordt wat langer wachten dan verwacht dus. Arvid maakt van de nood een deugd en pakt een ontzettend lekker uitziende dikke speltgranengezondbezig boterham met omelet uit zijn auto en begint zichtbaar genietend aan zijn lekkernij. Ik sta bijna te kwijlen en baal heel even dat ik geen gezond eetpatroon heb anders had ik nu ook met een gelukzalige uitdrukking op mijn gezicht kunnen genieten van een dikke speltgranengezondbezig boterham met omelet maar als een uurtje later een doos hamburgers op de barbecue geflikkerd wordt en ik even later een hap neem van een broodje hamburger met uien, curry, mayonaise en ketchup verdwijnt dat gevoel al snel. 

Het programma loopt al snel veel verder uit maar niemand lijkt zich er echt druk om te maken. De tijd wordt verdreven door naar de andere bands te kijken en te ouwehoeren. Ill Trusted helaas gemist maar nog wel Pictura Poesis en Ceremony gezien. Na Ceremony is het onze beurt. De mannen gaan het podium op om alles neer te zetten en ik sta buiten nog effe te chillen. “ He, jij bent toch van Acrostichon ?” vraagt een van de leden van Ceremony die ondertussen buiten staan af te koelen. “Wie zegt dat ?” “Dat gaat hier vanavond de ronde, doe je nog wat in de muziek?” , vraagt hij terwijl op de achtergrond Tim duidelijk hoorbaar bezig is met zijn drum soundcheck. “Uhh, ja, ik moet nu het podium op.” Gegrinnik alom. “Nou,succes!!” Bedankt, mannen . Showtime !!!

Het intro loopt ten einde gevolgd door I Know. Ai, ik voel dat het drankgebruik van de vorige dag toch ietwat dwars zit maar geen gezeik , gas erop !! Na een paar nummers begin ik met mijn uitleg over de cd`s die we niet bij hebben . “Ik ben wat vergeten “, begin ik waarop prompt iemand roept : “Ja, je sokken.” Inkoppertje natuurlijk maar erg grappig. Dit wordt een leuk optreden en mijn humeur dat al goed is wordt nog beter. We spelen lekker en ik zie Jos, Tijn en Arvid ook grijnzen. Alleen Tim heeft last van een wegglijdend drumstel dus die moet zijn trukendoos ook opentrekken om het drumstel nog redelijk in de buurt te houden. In gedachten krijg ik meteen een mental picture van een drumstel dat steeds verder naar voren glijdt totdat Tim vooraan staat en ik achter op het podium. Of dat hij van links naar rechts en van achter naar voren over het podium schuift ondertussen flink mopperend. Dat zou een mooie act zijn. 
De zangmonitor werkt niet zo heel goed dus ik besluit in de zaal te gaan staan. Het podium is iets te hoog voor mijn gevoel om eraf te springen . Dat kan er never nooit niet heel elegant uit zien als ik al niet op mijn neus beland dus ik besluit te wachten op het lange outro van Substantia Nigra om achterom te lopen en via een achter ingang weer naar binnen te lopen. Verbaasde blikken van het publiek maar ik kan de zang nu wel goed horen dus beter zo. 
Na ongeveer drie kwartier zijn we klaar . Tevreden lopen we van het podium maar Tim komt tot de ontdekking dat zijn pedalen door het tegenwerkende drumstel flink beschadigd zijn dus dat is wel een kleine domper. 
Het backstage gedeelte staat ondertussen behoorlijk vol met spullen van alle bands dus na nog wat nagepraat te hebben met de nog aanwezige bands en publiek besluiten we om te gaan. Dead End staat te spelen als we onze auto`s volgooien en op het gemak rijden we weer richting Brabant.

We kiezen een andere route dan de heenweg en belanden ongewild in een geheim project van de overheid waar een landingsbaan voor ufo`s blijkt te zijn en we verwachten elk moment een ontmoeting met buitenaardse levensvormen. Je verwacht dat toch echt niet in Flevoland en we waren dus uiteraard op onze hoede. We spoeden ons de polders uit  en komen er vandaag goed vanaf. Geen encounters deze keer.

Mooi man, in een band spelen !!